Koersverhalen

Wist je dat… TDF-editie

De Tour de France staat voor de deur, en je weet wat dat wil zeggen. Elke vrije dag ongeneerd voor de buis zitten, met een koud drankje in je linkerhand en iets kleins in je rechterhand, om tussen de commentaar van José en Michel door naar binnen te spelen. Maar het is ook de uitgelezen kans om wat weetjes in het rond te strooien. Want niet iedereen overleeft zomaar een 200 km-lange etappe zonder een luchtige fietsbabbel. Daarom enkele weetjes zodat jij je tijdens de eerstvolgende etappe kan profileren als koerskenner.

De eerste winnaar

De allereerste winnaar van de Tour de France ooit… Dat is een titel waar je mee thuis kan komen. En die prestatie staat op naam van niemand minder dan de Fransman (of wat had u gedacht?) Maurice Garin. Die titel behaalde hij tijdens de eerste editie van de grote ronde in 1903. Door als Fransman de eerste editie van de grootste ronde ter wereld te winnen, werd hij in eigen land meteen als God gezien, en terecht.

De jongste gele trui

In elke grote ronde zijn de meest gegeerde records onder de jonge wolven in het peloton die met de titel: “jongste renner ooit die…”. Ze maken er dan ook vaak een erezaak van om als opkomend talent te bewijzen wat ze nu kunnen en waartoe ze in de toekomst in staan zijn.

De jongste renner die in Parijs met het geel om de schouders onder de Arc de Triomphe reed was Henri Cornet (Oh jawel, een Fransman). Hij won de Tour in 1904, tijdens de tweede editie van de grote ronde, op 19 jarige leeftijd! (19 jaar en 11 maanden en 20 dagen om precies te zijn). Zijn record staat al 105 edities, of 115 jaar op de tabellen.

De oudste gele trui

Anderzijds zijn renners veel minder bezig met records die de woorden “oudste renner ooit die…” in zich dragen. Al zijn zulke records altijd een mooie afsluiter van een lange profcarrière.

De oudste renner ooit die La Grande Boucle won was de Belg Firmin Lambot. Hij won de etappekoers over Franse bergen in 1922, op 36-jarige leeftijd. Hij was zelfs iets ouder dan dat, meerbepaald 36 jaar 4 maanden en 9 dagen.

Meeste eindzeges

Het meest gegeerde record in de Tour is zonder twijfel dat van de meeste eindoverwinningen. En dat is ook meteen de reden waarom de eerste plaats gedeeld wordt met een aantal wielergoden en niet op naam van één enkele renner staat.

Het record staat op 5. En de renners die de Tour tijdens hun carrière 5 keer op hun naam wisten te schrijven zijn niet van de minste, of wat had u gedacht?:

  • Jacques Anquetil (1957, 1961, 1962, 1963, 1964)
  • Eddy Merckx (1969, 1970, 1971, 1972, 1974)
  • Bernard Hinault (1978, 1979, 1981, 1982, 1985)
  • Miguel Indurain (1991, 1992, 1993, 1994, 1995)

Meeste ritoverwinningen

De renners die voor de meeste ritoverwinningen gaan zijn vandaag de dag sprinters. Bloeddorstige wolven die zonder vrees naar de meet sprinten, het gevaar in de ogen kijkend. Maar vaak zijn het simpelweg alleskunners, die overal uit de voeten kunnen en meer dan anderen, hun graantje kunnen meepikken.

De renner die dit record op z’n naam staan heeft is een sprinter én een klimmer, maar hij kon ook een aardig stukje tijdrijden. Kortom het schoolvoorbeeld van een alleskunner.

Eddy Merckx wist in zijn 7 tourdeelnames in 34 etappes als eerste over de meet te rijden. De man die dat record min of meer benadert is ene Mark Cavendish, een sprinter naar ‘t schijnt. Hij behaalde in zijn carrière 30 etappezeges. Niet slecht als u het ons vraagt.

Grootste verschil

Vaak zijn renners erg aan elkaar gewaagd. De verschillen op het einde van de dag zijn dan ook vaak verwaarloosbaar, maar daarom niet minder beslissend. Soms zijn enkelingen echter zo sterk dat de tegenstanders geen enkele rol van betekenis spelen en dat ze bij wijze van spreken naast het podium zouden moeten staan.

De renner die met het grootste verschil ooit de Tour won is ook meteen de eerste winnaar ooit. Maurice Garin won, tijdens zijn debuut in 1903, de Tour de France met een voorsprong van 2 u 59 min 21 sec op z’n landgenoot, Lucien Pothier.

De renner die dat trucje overdeed na de Tweede Wereldoorlog was een Italiaan, en nog geen onbekende ook. Fausto Coppi won in 1952 de Tour met een voorpsrong van maar liefst 28 min 17 sec. De nummer twee toen? De Belg Stan Ockers.

Kleinste verschil

Anderzijds zijn er edities van grote rondes waarin de spanning tot in de laatste etappe te snijden is. Dat was het geval in 1989. Toen namen twee kemphanen het tegen elkaar op in de strijd om het geel. Greg LeMond en Laurent Fignon zijn de moderne gladiatoren die in de Tour van ’89 voor spektakel zorgden. Op het einde van de ronde had de Amerikaan, LeMond, een voorsprong van amper 8 seconden op de Fransman en publiekslieveling, Fignon.

De Tour werd toen beslist in de laatste tijdrit. In die periode was José De Cauwer, ons allen bekend als co-commentator voor Sporza, trouwens ploegleider van de Amerikaan.

Voor zij die 8 seconden niet zo spectaculair vinden. Dat kleine verschil werd bij elkaar gefietst na 3.285 loodzware koerskilometers. Daarmee is de Tour van ’89 ook meteen de kortste naoorlogse editie.

Langste Tour

“In mijnen tijd was ‘t vele beter”. Dat is de klaagzang die vele jongeren vandaag moeten aanhoren. Maar de deelnemers van de Tour in 1926 moeten toch iets anders gedacht hebben. Hen stond toen een Tour van maar liefts 5.745 kilometer te wachten. De langste Tour ooit!

Meeste deelnames

Oude rotten, ervaren koerskapiteinen, simpelweg renners met inzicht. Dat is het minste wat je kan zeggen over wielrenners die dit record op hun naam staan hebben. Momenteel is er één renner alleen recordhouder. En het is een naam die de laatste jaren veel de voorpagina van het sportnieuws gehaald heeft. Fransman en dus ook meteen publieksfavoriet in de Tour, Sylvain Chavanel heeft al 18 keer deelgenomen aan de etappekoers in eigen land. Daarmee heeft hij 1 deelname meer dan andere kleppers als Jens Voigt, George Hincapie en Stuart O’Grady.

Over de redactie

de Koers redactie

De redactie gaat op zoek naar verhalen. Geef ons wel wat tijd, 't zijn de verhalen die we koesteren. Koers is zoveel meer dan koers alleen.

't Zijn trouwens niet alleen de wielrenners zelf, die spannende verhalen hebben. We gaan op zoek naar mensen met een passie wielrennen, naast de sport. Een fotograaf bijvoorbeeld die in-the-heat-of-the-moment zijn beeld vastlegt, komt waar geen ander komt. En beleeft wat geen ander beleeft. De redactie schrijft, interviewt, redeneert en publiceert.

Reageer

Klik hier op een reactie te geven

Lees meer …