Koersverhalen

Sterker worden op de MTB?

Wegwielrenners, het is een ras apart. Ritten van ettelijke uren zijn geen uitzondering. Ze rijden op vlakke wegen, langs velden en heuvels op. Eenzame duurtrainingen zijn een monnikenwerk. En hoewel trainen op de weg het meest voor de hand liggende is voor… wegwielrenners, kiezen velen onder hen tegenwoordig voor de mountainbike. Mathieu Van der Poel, Jelle Wallays, Jens Keukeleire, Zdenek Stybar, … Allemaal hebben ze een stap richting het mountainbiken gezet. Maar waarom precies?

Trainingen op de weg bestaan uit rustige en intensieve duurtrainingen, MLSS-training, weerstandstraining en recuperatiemomenten. Bij deze ritten wordt het fietsvermogen van de renner/renster door het principe van supercompensatie naar een nieuw level getild.

Supercompensatie is het gegeven waarbij het lichaam van sporters na een reeks trainingen de neiging heeft om zich te herstellen boven het oorspronkelijke niveau. Door veel maar vooral gericht te trainen til je jouw capaciteiten in jouw sporttak dus omhoog.

Maar trainingen op de fiets, en zeker de voornamelijk statische trainingen van wegwielrenners zijn niet voldoende om het te maken in de wielerwereld.

Trainen naast de fiets

Wegwielrenners hebben naast het fietsen, net als wielrenners binnen andere disciplines ook nood aan trainingen naast de fiets. Rompstabilisatie is belangrijk voor wegwielrenners die meer kracht willen halen uit hun inspanningen. Een sterke romp, is namelijk noodzakelijk voor de bewegingscapaciteiten van de armen en benen. De kracht en coördinatie van de romp is daarom van groot belang.

Mountainbiken verschilt hierin enorm van wegwielrennen. Terwijl wegwielrenners relatief stabiel op de fiets zitten, en de benen en romp het werk laten doen, gebruiken mountainbikers hun hele lichaam, om zich door bossen en velden, bergop en bergaf te manoeuvreren.

Mountainbiken vergt meer van je lichaam dan wegwielrennen, althans als we naar de nodige spiergroepen kijken. Mountainbiken vraagt vaak het uiterste van verschillende spiergroepen en heeft een positieve invloed op je dynamische fitheid. De oefeningen voor rompstabilisatie die wegwielrenners doen naast de fiets zijn dus in zekere mate al aanwezig tijdens het mountainbiken. Verder train je jezelf tijdens het racen door bossen en smalle wegen op wendbaarheid en vaardigheden op de fiets.

Combinatie van factoren

Het is dus een combinatie van veel noodzakelijke spiergroepen, betere rompstabilisatie, grotere afwisseling, betere wendbaarheid en een verbetering in de fietsvaardigheid dat van het mountainbiken een perfecte discipline maakt voor wegwielrenners die afwisseling zoeken tussen twee seizoensperioden in.

Over de redactie

de Koers redactie

De redactie gaat op zoek naar verhalen. Geef ons wel wat tijd, 't zijn de verhalen die we koesteren. Koers is zoveel meer dan koers alleen.

't Zijn trouwens niet alleen de wielrenners zelf, die spannende verhalen hebben. We gaan op zoek naar mensen met een passie wielrennen, naast de sport. Een fotograaf bijvoorbeeld die in-the-heat-of-the-moment zijn beeld vastlegt, komt waar geen ander komt. En beleeft wat geen ander beleeft. De redactie schrijft, interviewt, redeneert en publiceert.

Reageer

Klik hier op een reactie te geven